บทที่ 40 ให้ทุกคนเป็นพยาน

“ดี ในเมื่อเจ้าแสร้งโง่เขลา ข้าจะพาเจ้าไปที่ที่ว่าการ ดูสิหากให้เจ้าหน้าที่ง้างปากของเจ้า เจ้ายังจะกล้าเสแสร้งอีกหรือไม่”

นางฮั่วซื่อตกใจจนแข้งขาสั่น จะวิ่งหนีกลับเรือน ขาของนางก็ก้าวไม่ออกเสียแล้ว นางต้องรีบเปลี่ยนท่าทีโดยเร็ว

“เอ่อ เป็นข้าที่เข้าใจผิดไป ครั้งหน้าไม่มีอีกแล้ว ให้พวกเจ้าเป็นพยานก็ได...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ